Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2538 E. 2025/10868 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SAYISI : 2021/317 E., 2021/707 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. 1412 sayılı Kanun'un 326. maddesinin 1. ve 2. fıkralarına göre “Yargıtaydan verilen bozma kararı üzerine davaya yeniden bakacak mahkeme, ilgililere bozmaya karşı diyeceklerini sorar, sanık, katılan ve vekillerine davetiye tebliğ olunamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen duruşmaya gelmemeleri nedeniyle bozmaya karşı beyanları tespit edilmemiş olsa dahi duruşmaya devam edilerek dava gıyapta bitirilebilir. Ancak sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhâlde dinlenilmesi gerekir.” şeklindeki hükümlere rağmen, suça sürüklenen çocuklar ... ve..... hazır edilip dinlenmeden davaların sonuçlandırılması suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326/2. maddesine aykırı davranılması, 2. Mahkemece, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 19.01.2021 tarihli ve 2020/9296 Esas, 2021/117 Karar sayılı bozma ilâmına uyulduğu hâlde, suça sürüklenen çocuk ... hakkında şikâyetçi ...'a karşı kurulan hüküm yönünden bozma ilâmının gereğinin kısmen yerine getirilmediği, anılan bozma ilâmının "V-2." bendinde de belirtildiği üzere, dosya içerisinde bulunan şikâyetçi ...'ın 22.09.2014 tarihli "Belgedir" başlıklı dilekçesine göre, zararın 22.09.2014 tarihinde giderildiği, iddianame tarihinin 22.09.2014 olduğu ve iddianamenin kabul tarihinin 24.09.2014 olduğu belirlenmekle, şikâyetçi ...'ın zararının soruşturma aşamasında giderildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesi uyarınca 1/2 oranından daha fazla oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, zararın kovuşturma aşamasında giderildiği kabulüyle aynı Kanun'un 168/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini, 3. Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin "04.08.2014, 25.10.2014" yerine "14.06.2014" olarak yanlış gösterilmesi, 4. Kabule göre de; Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143 31/3, 168/2, 62. maddelerine göre belirlenen 2 yıl 1 ay hapis cezası ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 31/3, 62. maddelerine göre belirlenen 4 yıl 2 ay hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5.000,00 TL adlî para cezası üzerinden, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazlarının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sırasıyla 5.000,00 TL adlî para cezası ve 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası tayin edilmesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.