Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/25353 E. 2024/20272 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi EK KARAR TARİHİ : 08.05.2023 SAYISI : 2022/3167 E., 2022/2791 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, ek kararın onanması

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 30.12.2022 tarihli karar ile 08.05.2023 tarihli ek kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.10.2018 tarihli ve 2017/546 Esas, 2018/758 Karar sayılı dosyasında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet, mala zarar verme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 02.11.2021 tarihli ve 2021/1710 Esas, 2021/2075 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, tanık Tuncay'ın ve yargılama aşamasında beyanına başvurulmayan müştekinin duruşmaya davet edilerek suçun işlendiği fabrikadan herhangi bir malın çalınıp çalınmadığı tespit edildikten sonra sanıklar hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve suçun işlendiği fabrikanın elektrik tesisatının zarar görmesi karşısında sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan mahkûmiyet kararı yerine beraat kararı verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 02.11.2021 tarihli ve 2021/1710 Esas, 2021/2075 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2022 tarihli ve 2021/878 Esas, 2022/1074 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g. maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunduğundan, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 30.12.2022 tarihli ve 2022/3167 Esas, 2022/2791 Karar sayılı kararı ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 08.05.2023 tarihli ve 2022/3167 Esas, 2022/2791 Karar sayılı ek kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.