Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/25238 E. 2024/8051 K.

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93911 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre; 1- Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi uyarınca uygulanan 5 yıl hapis cezasından, anılan Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılarak tespit edilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62/1 maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması neticesinde, 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden; hesap hatası yapılarak 1 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde, 2-Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 22/03/2021 tarihli ve 2020/23030 esas, 2021/6054 sayılı kararında yer alan " Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 26/03/2013 günlü, 2012/6-1232 esas ve 2013/106 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, çalınan malın üçüncü kişiye satılması halinde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 168. maddesinin uygulanabilmesi için hırsızlık suçunun failinin, sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın, hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlamasının tek başına yeterli olmadığı, failin bizzat pişmanlık göstererek, satın alan iyi niyetli ise; sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlamasının yanında aynen geri verme veya tazmin suretiyle satın alanın zararını da gidermesi, kötü niyetliyse; satın alandan elde ettiği para veya sağladığı menfaati, kazanç müsaderesine konu edilmek üzere soruşturma makamlarına teslim etmesi gerekir." şeklindeki açıklamalar gözetildiğinde; sanığın mağdura ait bisikleti ikamet ettiği binadan hırsızlayarak hakkında suç eşyasının satın alınması suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen...'a 800,00 Türk lirası bedelle sattığı olayda, mağdurun bisikletinin iade edilmiş olmasına rağmen...'dan alınan 800,00 Türk lirasının ödenmemiş olması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168. Maddesinin uygulama koşulları bulunmadığı halde, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında; 3-5237 sayılı 58/6 maddesinde yer alan " Tekerrür halinde hükmolunan ceza, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilir. Ayrıca, mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanır. Mahkumiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı belirtilir." şeklindeki yasal düzenleme karşısında; hakkında 2. kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilen sanığın cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında; isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE-KARAR Karar duruşmasında Adana 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçlardan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...'a 10.10.2022 tarihinde tefhim edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi" nedeniyle yapılan tefhim işleminin usûlsüz olduğu ve bu nedenle kararın kesinleşmediği belirlenmekle; kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2022 tarihli kararının sanığa usûlüne uygun olarak (sanığın cezaevinde olması halinde, cezaevindeki sanığa 5271 sayılı Kanun’un 263. maddesine göre tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilmesi ile kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin henüz kesinleşmeyen 10.10.2022 tarihli ve 2022/279 Esas, 2022/504 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.