Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/24155 E. 2023/9354 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/24155
Karar No
2023/9354
Karar Tarihi

B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/668 E. 2023/626 K. KATILANLAR : ..., ... SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, sanık TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret,düşme Sanık hakkında bozma üzerine hırsızlık suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. O yer Cumhuriyet savcısının ve sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde; Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2019 tarihli ve 2019/632 Esas, 2019/942 Karar sayılı kararında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen mahkûmiyet kararının temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.11.2020 tarihli ve 2020/20586 Esas, 2020/11615 Karar sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilerek kesinleşmesi karşısında; mahkemece bozma sonrasında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan yeniden kurulan hüküm hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu anlışılmakla, sanık ve O yer Cumhuriyet savcısının konusu olamayan temyiz istemlerinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin sanığın temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın belli olmayan bir saatte katılanların evinden bir kısım eşyaları çalması eyleminin olay tarihi itibarıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4 maddesinde belirtilen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının, suç tarihi olan 02.01.2011 tarihinden bozma sonrası mahkûmiyet karar tarihine kadar dolduğundan dolayı düşme kararı yerine yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.12.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/24155, K. 2023/9354, T. 18.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-24155-e-2023-9354-k-d5d9dfb37249