Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/22048 E. 2025/1263 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/22048
- Karar No
- 2025/1263
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/262 E. 2023/53 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Kolluk tutanağı içeriği, tanık beyanları ve tüm dosya içeriğine göre; suça konu inşaat malzemelerinin karayolu üzerindeki inşaat sahasında üzeri açık vaziyette bulunduklarının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma sonucu aynı Kanun'un 141/1. maddesinden hüküm kurulması, 2- Olay tarihli Yakalama, Araştırma, Tespit ve Teslim Tutanaklarına göre sanığın kolluk görevlileri tarafından yakalanması üzerine suça konu eşyaları teslim ettiğinin anlaşılması karşısında, bizzat pişmanlık göstererek rızai bir iade de bulunmaması sebebiyle hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi, Kabule göre de; 3- Kîsmi iadenin soruşturma aşamasında gerçekleştiği ve şikâyetçinin kîsmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterdiğinin anlaşılması karşısında , Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 01.03.2016 tarihli ve 2015/2/832 Esas, 2016/102 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1-4. maddesi uyarınca 1/2 oranından fazla, 2/3 oranına kadar indirim yapılması gerekirken, indirim oranının 1/2 olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.