Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/21615 E. 2026/1041 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/19 E. 2022/2634 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli SUÇLARIN TARİHİ : 01.02.2021 HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

İlk derece mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 24.10.2022 tarihli ve 2022/19 Esas, 2022/2634 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; 1- 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekil ile takip edilen işlerde tebligatların vekile yapılması gerektiği gözetilerek, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 24.10.2022 tarihli kararının sanığın yokluğunda verildiği, sanık müdafiine tebliğ edildiği; ancak sanık müdafii tarafından 07.11.2022 tarihli dilekçe ile, yalnızca 16.12.2011 tarihli dilekçesine atıf yapılmak suretiyle gerekçesiz olarak temyiz edildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında "...sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir. Burada yapılan tebliğin, kararın içeriği hakkında bilgi sahibi olmayı ve müdafinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması hâlinde eski hâle getirme imkânının bulunup bulunmadığının incelenerek koşullarının bulunması hâlinde eski hâle getirme talebinde bulunma imkânı amacı taşıdığından kanun yollarına başvurma süresinin müdafiye yapılan tebligat ile başladığı kabul edilmelidir." şeklinde yer alan kabul de dikkate alınarak, sanığın yokluğunda verilen kararın usulüne uygun şekilde sanık ...'e (Ceza infaz kurumunda olması hâlinde cezaevinde karar içeriği kendisine okunup/anlatılmak ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmek suretiyle tebliği, aksi hâlde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) “tebliğden itibaren 15 gün içinde gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" temyiz edilmediği takdirde hükmün kesinleşeceği ihtarı ile birlikte tebliği, tebliğ belgesi ve sanık tarafından sunulması hâlinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve bu hususta ek Tebliğname de düzenlenmesi, 2- Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 24.10.2022 tarihli ve 2022/19 Esas, 2022/2634 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, sanık müdafiinin 07.11.2022 tarihli dilekçesi ile bu kararı temyiz ettiği, bilahare İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 23.12.2022 tarihli ve 2022/4124 Esas, 2022/3568 sayılı kararı ile "Sanık müdafiinin 07.11.2022 tarihli dilekçesi ile süresinde temyiz talebinde bulunmasına rağmen dilekçenin ilk derece mahkemesince daireye geç gönderildiği, bu nedenle dosyanın her iki suç yönünden de kesinleştirilerek ilk derece mahkemesine iade edilmesinden sonra, dosyanın temyiz dilekçesi ile birlikte yeniden Daireye gönderilmesi üzerine yeniden esasa kaydedilmek zorunda kalındığı anlaşılmakla; yeniden karar verilmesine yer olmadığına ve hırsızlık suçu yönünden kesinleştirme şerhinin iptali ile infazın durdurulmasına karar verildiği", bu itibarla temyize konu karanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 24.10.2022 tarihli ve 2022/19 Esas, 2022/2634 Karar sayılı kararı olması nedeniyle bu karara yönelik Ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.