Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/21160 E. 2026/850 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/21160
Karar No
2026/850
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/137 E., 2022/1820 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/137 Esas, 2022/1820 Karar sayılı kararının sanık ... ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekil ile takip edilen işlerde tebligatların vekile yapılması gerektiği gözetilerek,Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 08.12.2022 tarihli kararının temyiz dışı sanık ...'in yokluğunda verildiği, sanığın en son bildirdiği adresten farklı bir adrese 22.12.2022 tarihinde gerekçeli karar tebliğ edilmiş ise de UYAP' tan yapılan kontrolde sanığın tebliğ tarihinde Akçakale 1 Nolu Açık Ceza İnfaz kurumunda hükümlü olduğu, ayrıca kararın sanık müdafiine de tebliğ edildiği; ancak sanık müdafii tarafından gerekçeli temyiz dilekçesinin verilmediği anlaşıldığından; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında "...sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir. Burada yapılan tebliğin, kararın içeriği hakkında bilgi sahibi olmayı ve müdafinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması hâlinde eski hâle getirme imkânının bulunup bulunmadığının incelenerek koşullarının bulunması hâlinde eski hâle getirme talebinde bulunma imkânı amacı taşıdığından kanun yollarına başvurma süresinin müdafiye yapılan tebligat ile başladığı kabul edilmelidir." şeklinde yer alan kabul dikkate alındığında, sanık ...'in yokluğunda verilen kararın usûlüne uygun şekilde sanığa (Ceza infaz kurumunda olması hâlinde cezaevinde karar içeriği kendisine okunup/anlatılmak ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmek suretiyle tebliği, aksi hâlde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) “tebliğden itibaren 15 gün içinde gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takirde temyiz isteminin reddolunacağı" temyiz edilmediği takdirde hükmün kesinleşeceği ihtarı ile birlikte tebliği, tebliğ belgesi ve sanık tarafından sunulması hâlinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve bu hususta ek Tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/21160, K. 2026/850, T. 20.01.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-21160-e-2026-850-k-10bbc37b6476