Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/21516 E. 2025/846 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2011/84 E., 2016/252 K. SUÇ : Hırsızlık SUÇ TARİHLERİ : 04-05.11.2006 İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2023 tarihli ve KYB-2023/35859 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Dosya kapsamına göre, müştekiye ait ... Temizlik Güvenlik Turizm Limited Şirketi isimli şirketin Akbanktaki hesabında bulunan 97.000,00 Türk Lirası olduğu halde anılan hesaptaki para miktarının 48.900,00 Türk Lirasına düşmesi üzerine banka hesabını kapattırdığı ve yapılan araştırmada aradaki farkın 04/11/2006 ile 05/11/2006 tarihlerinde şirketle ilgisi olmayan sanık ve diğer sanıkların banka hesaplarına internet üzerinden aktarılması nedeniyle yapılan yargılama neticesinde İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2016 tarihli kararı ile sanık ve diğer sanıkların mahkumiyetlerine dair karar verildiği, anılan bu kararın adı geçen sanık ile birlikte aynı suçtan mahkûm edilen diğer sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 31/05/2022 tarihli ve 2021/13011 esas, 2022/8208 karar sayılı ilâmı ile, "...ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede yer verilmeyen 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesinin uygulanması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması..." gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, Dosya kapsamına göre, Beyoğlu Cumhuriyet Başsavcılığının 31/01/2011 tarihli ve 2011/2133 esas sayılı iddianamede sanık hakkında yalnızca 142/2-e ve 53. maddeleri uyarınca dava açılarak cezalandırılması talep edildiği halde, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uygulanması suretiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesine muhalefet edilmek suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulmasında isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Hükümlü hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1. maddesinin uygulanmasının talep edilmediği ve buna göre hükümlüye 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesine uygun şekilde 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeden anılan maddenin uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2011/84 Esas, 2016/252 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.