Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/21074 E. 2024/3075 K. – Konut Dokunulmaz

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/832 E., 2020/895 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61885 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Sanık hakkında İstanbul Anadolu 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/12/2020 tarihli kararının gerekçe kısmında kısa kararda hata yapıldığından bahisle hükmün tavzihine karar verilmiş ise de, mahkemece tavzihine karar verilen hataların “maddî yanılgı” ya da “yazım hatası” olarak değerlendirilip tavzih yoluyla düzeltilemeyeceğinden, söz konusu tavzih şerhinin yok hükmünde olduğu ve hukukî değerinin bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre, sanığın olay tarihinde müştekinin ikamet ettiği apartmanın giriş kısmında duvara asılı vaziyette duran klimanın motorunu çalmak şeklindeki eylemini tek başına gerçekleştirmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 116/4 ve 62. maddeleri uyarınca tayin olunan cezasından, anılan Kanun'un 119/1-c maddesi gereğince artırım yapılamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Sanık hakkında 10.12.2020 tarihinde karar verilerek dosyadan el çekilmesinden sonra, 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanmaması hususunun tavzih kararı ile düzeltilmesine ilişkin kararın hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; CD İzleme Tutanağına ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu tek başına işlediğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul Anadolu 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2020 tarihli ve 2019/832 Esas, 2020/895 Karar sayılı istinaf edilmeksizin kesinleşen kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin Yerel Mahkemece yerine getirilmesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.