Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/21030 E. 2024/4023 K. – Hırsızlık

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/187 E., 2019/142 K. ŞİKÂYETÇİLER : ..., ... SUÇ : Hırsızlık İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.06.2023 tarihli ve KYB-2023/59062 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 27/11/2019 tarihli ve 2019/6135 esas, 2019/18233 karar sayılı ilamında yer alan, "...suça sürüklenen çocuğun ... kolluk görevlilerince yapılan araştırma üzerine aynı gün saat 13.00 sıralarında yakalandığı, suça sürüklenen çocuğun, üst aramasından çıkan 20,75 TL parayı suça konu minibüsten çaldığını ikrar ederek rızaen teslim ettiği ... olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 168/1-4. maddesinin uygulanması yerine,.." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, sanığın olay günü geceleyin inceleme dışı suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile iştirak halinde hareket etmek suretiyle müştekiye ait işyerinden içerisinde 110,00 Türk lirası tutarında para bulunan çantayı alarak yarar sağladığının iddia ve kabul edildiği olayda, kolluk tarafından düzenlenen 11/02/2018 tarihli "olay, rıza ile teslim ve yakalama" tutanağına göre; inceleme dışı suça sürüklenen çocukların olay günü yakalanmalarını müteakip, içerisinde suça konu paraların bulunmadığı çantanın yerini göstermek suretiyle iadesini sağladıktan sonra, suça sürüklenen çocukların göstermesi üzerine sanığın da aynı gün yakalanması ve o sırada elinde bulunan 110,00 Türk lirası tutarındaki parayı müştekiye ait işyerinden çaldıklarını ikrar etmek suretiyle kendi rızası ile kolluk görevlilerine teslim ettiğinin anlaşılması, Denizli Çocuk Mahkemesinin 27/11/2008 tarihli ve 2018/292 esas, 2018/676 sayılı kararı ile, inceleme dışı suça sürüklenen çocuklar hakkında etkin pişmanlık indirimi yapıldığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Sanığın olay günü gece vakti yaşları küçük olan ve Denizli Çocuk Mahkemesinin 2018/292 Esas sayılı dosyasında yargılanan ve haklarında mahkûmiyet kararları verilen inceleme dışı suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile birlikte şikâyetçiye ait iş yerinden içinde 110,00 TL para olan çantayı çaldığı olayda, 11.02.2018 tarihli Olay, Rıza ile Teslim ve Yakalama Tutanağına göre; suça konu iş yerinden hırsızlık olduğunun kolluk görevlilerine haber verilmesi üzerine, çevrede yapılan araştırmada yakalanan inceleme dışı suça sürüklenen çocukların çantanın yerini göstermek suretiyle çantanın iadesini sağladıkları ve suça sürüklenen çocukların hırsızlığı sanık ile birlikte gerçekleştirdiklerini söylemeleri üzerine, sanığın yakalandığı sırada elinde bulunan 110,00 TL'nin şikâyetçinin işyerinden çalınan para olduğunu belirterek kendi rızası ile kolluk görevlilerine teslim ettiğinin ve yukarıda bahsedilen Denizli Çocuk Mahkemesinin 27.11.2018 tarihli ve 2018/292 Esas, 2018/676 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuklar hakkında oluşa uygun şekilde etkin pişmanlık indirimi yapıldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında etkin pişmanlık koşulları oluştuğu hâlde cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesi gereğince indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2019 tarihli ve 2018/187 Esas, 2019/142 Karar sayılı istinaf edilmeksizin kesinleşen kararının 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay olarak belirlenen hapis cezasından aynı Kanun'un 168/1. maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapılarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu ceza miktarı üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.