Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/19732 E. 2025/16414 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/1443 E., 2022/1804 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II.Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Sanık hakkında bozma öncesi kurulan hükümde ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanma koşulları oluştuğu hâlde birinci kez mükerrirliğe esas alınan Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2013/295 Esas, 2013/485 Karar sayılı mahkûmiyet kararının tekerrüre esas olduğu kabul edilerek tekerrür hükümleri uygulandığı ve anılan hükme yönelik aleyhe bir temyiz istemi bulunmamasına ve bu hususun kazanılmış hak oluşturmasına rağmen, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda aynı ilâmla sanığın ikinci kez mükerrir olduğu belirtilerek 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı davranılması, 2.Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2013/295 Esas, 2013/485 Karar sayılı ilâmında iki ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunduğu anlaşılmakla; 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gözetilerek, sanık hakkında en ağır cezaya ilişkin hükümlülük olan hırsızlık suçundan 2 yıl 11 ay hapis cezası tekerrüre esas alınması gerekirken, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2013 tarihli ve 2013/295 Esas, 2013/485 Karar sayılı ilâmında hırsızlık suçu nedeniyle hükmolunan 2 yıl 11 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu belirlenmekle, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gözetilerek sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, III.Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Sanıkların şikâyetçiye ait aracın camını kırarak, araç içerisinden navigasyon, oto teybi ve şikayetçiye ait diğer eşyaları çalmaları şeklindeki eylemlerinin, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 142/1-e maddesi gereğince hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini, 2.Sanık ... hakkında bozma öncesi kurulan hükümde ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanma koşulları oluştuğu hâlde birinci kez mükerrirliğe esas alınan Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2013/295 Esas, 2013/485 Karar sayılı mahkûmiyet kararının tekerrüre esas olduğu kabul edilerek tekerrür hükümleri uygulandığı ve anılan hükme yönelik aleyhe bir temyiz istemi bulunmamasına ve bu hususun kazanılmış hak oluşturmasına rağmen, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda aynı ilâmla sanığın ikinci kez mükerrir olduğu belirtilerek 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı davranılması, 3.Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2013/295 Esas, 2013/485 Karar sayılı ilâmında iki ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunduğu anlaşılmakla; 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gözetilerek, sanık hakkında en ağır cezaya ilişkin hükümlülük olan hırsızlık suçundan 2 yıl 11 ay hapis cezası tekerrüre esas alınması gerekirken, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.