Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/1515 E. 2025/10664 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/770 E., 2018/759 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi kararları kaldırılarak yine hükümler tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma 1- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, 2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafıinin temyiz isteminin, sanığın akıl hastası olup olmadığı, akıl hastası ise ne zamandan beri hasta olduğu ve bunun davranışları üzerindeki etkilerini saptamak için 5271 sayılı CMK'nun 74. maddesi uyarınca 3 haftayı geçmemek üzere gözlem altına alınarak sanığın TCK'nın 32/1 ve 32/2. maddelerinden yararlanıp yararlanmayacağının tespitine, sanığın eylemin suç olduğunu bilmediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; Dosya kapsamında, somut olaya ilişkin olarak sanığın cezaî ehliyetinin tespiti bakımından, Adana Dr. .... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 15.11.2017 tarihli raporu ile, sanığın atılı suç bakımından cezaî ehliyetinin tam olduğunun belirtilmesine rağmen, sanığın başka bir suçtan dolayı yargılandığı Adana 3. Çocuk Mahkemesinin 2014/688 Esas, 2015/132 Karar sayılı dosyası kapsamında aldırılan Adana Dr. ....Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 15.01.2015 tarihli raporunda, sanığın 14.10.2014 tarihli konut dokunulmazlığını ihlal etme, kasten yaralama, sırf saldırıda kullanmak amacıyla bıçak taşımak suçları yönünden cezai ehliyetinin olmadığı belirtilerek ceza verilmesine yer olmadığına dair kararı verildiği anlaşıldığından, iki rapor arasında çelişkinin bulunması sebebiyle sanık hakkında, suç tarihinde işlediği iddia olunan fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldıracak boyutta bir akıl hastalığı bulunup bulunmadığı noktasında; raporlar arasındaki çelişkinin Adli Tıp Kurumu tarafından giderilmesi için yeniden rapor aldırılması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.