Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/14853 E. 2024/8066 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Beraat (İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kaldırılarak) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 142/2-g ve 62. maddeleri uyarınca katılan sayısınca 2 kez olmak üzere ayrı ayrı 4 yıl 2 ay hapis cezalarına hükmedildiği, kararların sanıklar müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi tarafından sanıkların cezalandırılmalarına dair mahkûmiyet hükümlerinin kaldırılarak beraatlerine karar verildiği anlaşıldığından hükümlerin temyize tabi olduğu tespit edilerek yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği gözetilerek; sanıkların İlk Derece Mahkemesinde kendilerini vekil ile temsil ettirdikleri, sanıklar müdafiinin istinaf talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince duruşma açılmaksızın mahkûmiyet kararlarının kaldırılması ile sanıkların beraatlerine karar verildiği hususları da nazara alınarak, sanıklar müdafiinin, beraat hükümleri nedeniyle vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.10.1978-2/324-350 sayılı kararında belirtilen "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi, vekalet ücretinin tayininde esas ilke olarak sanıkların adedi ya da sanığın birden çok suç işlemiş olmasını değil, usulünce açılan ve avukat tarafından takip edilen davaların adedini esas almış ve taraflara yükletilecek avukatlık parasının her dava için ayrı ayrı tayinini öngörmüş olması karşısında; ayrı ayrı dava açılmadıkça ücreti vekaletin de ayrı ayrı tayin ve takdirinin mümkün bulunmadığı" hususu nazara alınarak, kendilerini tek vekille temsil ettiren ve haklarında beraat kararları verilen sanıklar yönünden tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,..." şeklindeki açıklamalar ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak çıkarılan ve karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. maddesinde yer alan "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında somut olayda yargılama aşamasında sanıklar ... ve ...'ın aynı avukat tarafından temsil edildiğinin anlaşılması karşısında, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendilerini vekil ile temsil ettiren sanıklar yararına hazine aleyhine maktu tek vekâlet ücreti tayin olunması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu hukuka aykırılığın aynı Kanun’un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasının sonuna “Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesinin 4. fıkrasına göre, 9.200,00 TL maktu vekâlet ücretinin hazineden alınarak adı geçen sanıklara eşit oranda verilmesine” cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Keçiborlu Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.