Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/1378 E. 2025/11102 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3311 E., 2020/2877 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin hükmolunan cezanın süresine göre 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi reddine karar verilerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiinin temyiz isteminin "dosya kapsamında sanıkların atılı suçu işlediğini gösteren somut delilin bulunmadığına, sanık ...'ın suçu işlediğine ve suça konu paraları aldığına dair delilin bulunmadığına ve sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2017 tarihli ve 2015/578 Esas, 2017/46 Karar sayılı ilâmında da, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmış olması karşısında, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanıklar hakkında hükümler kurulurken aynı Kanun'un 142/2-b,h maddesi uyarınca tayin olunan 5 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 143/1. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılırken sonuç cezanın 7 yıl 15 ay yerine, 8 yıl 3 ay hapis cezasına hükmolunması, sonraki uygulama sebebiyle sonuç cezalar doğru hesaplandığından bozma sebebi yapılmamıştır. Sanıklar hakkında, hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararları hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 51. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.