Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/12841 E. 2023/3927 K. – Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/5 E., 2022/473 K. SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bozüyük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2022 tarihli ve 2022/5 Esas, 2022/473 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'nin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 35/2, 58, 151/1, 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay 20 gün hapis ve 1 yıl 2 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Pazaryeri Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2008 tarihli ve 2008/42 Esas, 2008/96 Karar sayılı kararının, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 05.02.2014 tarihli ve 2011/17115 Esas, 2014/1471 Karar sayılı ilâmı ile düzeltilerek onanmasına karar verilerek kesinleştiği, hükümlünün 02.12.2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik doğrultusundaki uzlaşma talebinde bulunduğu, bahse konu düzenleme ile 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakta ise de; somut olayda suç tarihinin 10.05.2008 tarihi olduğu, 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren ve “Hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığının ihlâli veya mala zarar verme suçunun işlenmesi halinde, bu suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikâyet aranmaz.” şeklinde olan 5560 sayılı Kanun’un 6. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 142. maddesine eklenen 4. fıkra gereğince 19.12.2006 tarihinden itibaren hırsızlık suçu ile birlikte işlenen mala zarar verme suçunda uzlaştırma yoluna gidilemeyeceği anlaşılmakla; 19.12.2006 tarihinden itibaren hırsızlık suçu ile birlikte işlenen mala zarar verme suçunda uzlaştırma yoluna gidilemeyeceği gözetilmeyerek, infaz aşamasında hükümlü tarafından yapılan uzlaşma için uyarlama yapılması talebinin reddine dair verilen 16.08.2021 tarihli ek karara yönelik itiraz üzerine Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2021 tarih ve 2021/938 D.İş sayılı kararı ile redde ilişkin ek kararının ortadan kaldırılması ile dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesine karar verildiği, uzlaştırma raporu sonucuna göre katılan ile sanık arasında uzlaşmanın sağlanamaması nedeniyle yeniden duruşma açılarak, sanık hakkında mala zarar verme suçundan 1 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedildiği, uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmayan kesinleşmiş hüküm karşısında, Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2021 tarih ve 2021/938 D.İş sayılı kararının ve sanık ile ilgili uyarlama yapılarak yeniden kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuken geçerli olmayacağı anlaşılmış ise de; uyarlama yapılmasına ilişkin itirazın kabulüne dair karar üzerine kurulan hükme karşı başvurulabilecek yasa yolunun ise 5275 sayılı Kanun'un 101/3. maddesi uyarınca itiraz yasa yolu olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık hakkında kararın kesinleşmesinden sonra yapılan yargılama sonucu sanık hakkında verilen karara yönelik sanığın dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.