Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/12743 E. 2023/1989 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/12743
- Karar No
- 2023/1989
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/1723 E., 2017/1782 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Zorunlu müdafi tayini yapılmasına karşın müdafiin hazır bulunmadığı duruşmada sanığın savunması alınarak hüküm kurulması sebebiyle hükmün bozulması gerektiği İTİRAZA KONU KARAR : Onama Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 07.11.2022 tarihli ve 2021/19500 Esas, 2022/15359 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.03.2023 tarihli ve KD - 2023/15615 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesi uyarınca yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İTİRAZ SEBEPLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı; sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm bakımından sanığa zorunlu müdafi atanmasına karşın müdafiinin hazır bulunmadığı duruşmada sanığın savunması alınarak savunma hakkının kısıtlanması sebebiyle hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. II. GEREKÇE 5237 sayılı Kanun’un 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması ve savunmasının müdafi huzurunda alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek 5271 sayılı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlandığı tespit edildiğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. III. KARAR 1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 07.11.2022 tarihli ve 2021/19500 Esas, 2022/15359 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına dair kararın KALDIRILMASINA, 3. Başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 10.07.2017 tarihli ve 2017/1723 Esas, 2017/1782 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için İstanbul 62. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.