Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/11443 E. 2025/10602 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/228 E., 2022/368 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan 29.04.2021 tarihli ve 2020/212 Esas, 2021/232 Karar sayılı mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 16/07/2021 tarihli ve 2021/1750 Esas, 2021/2316 Karar sayılı kararı ile kesin olarak istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, bu durumun Dairemizin 28.02.2022 tarihli ve 2022/434 Esas, 2022/3141 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği anlaşılmakla; İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan 19.07.2022 tarihli hükmün hukukî değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın uyuşturucu madde etkisi altında atılı suçu işlediğine, cezaevinde olması nedeniyle kurum zararını gideremediğine ve teşdiden ceza verilerek fazla cezaya hükmolunduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2019 tarihli ve 2018/521 Esas, 2019/18 Karar sayılı ilâmında üç ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek, tekerrüre esas olabilecek nitelikte olan en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması ile yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2019 tarihli ve 2018/521 Esas, 2019/18 Karar sayılı ilamındaki hırsızlık suçundan verilmiş 4 yıl 2 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. Maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.