Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/10535 E. 2023/1191 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/10535
Karar No
2023/1191
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/4356 E., 2022/3612 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2020 tarihli ve 2022/27873 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında çalışmak için işe başladığı şikâyetçinin iş yerinden gece vakti eşyalarını, araç anahtarını ve aracını aldığı iddiasıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2.h.1, 143, 53, 58 ve 63. maddelerinden cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/695 Esas, 2022/831 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, d, 143, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/4356 Esas, 2022/3612 Karar sayılı kararı ile sanık ve müdafinin ilk derece mahkemesince hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafii 09.01.2023 tarihli dilekçesinde özetle, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiği, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, sanığın atılı suçu işlediğine dair delil olmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğini talep etmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1.Olay tarihi olan 30.03.2022’de gece vakti sayılan 21.30 sıralarında aynı gün önce şikâyetçinin iş yerine çalışmak için işe giren ve evi olmadığı için iş yerinde kalan sanık ...'in iş yerinden polisaj makinasını, teypleri, araç anahtarını ve aracı alarak gittiği, durumun fark edilmesi üzerine aracın bir gün sonra terk edilmiş halde bulunduğu, sanığın soruşturma evresinde suçunu kabul etmesine karşın, kovuşturma evresinde aracı arkadaşına gitmek için aldığını, hırsızlık amacıyla almadığını savunduğu anlaşıldığından mahkemece sanığın hırsızlık suçundan mahkûm edildiği tespit edilmiştir. 2. 31.03.2022 tarihli Olay, Muhafaza Altına Alma, Görgü Tespit, Takdir-i Kıymet ve Teslim tutanağı dosya içerisinde mevcuttur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Hırsızlık suçu bakımından toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle red edilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafinin istinaf talepleri yerinde görülmemiş olmakla, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesinin ilk cümlesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanık müdafii sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiği, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, sanığın atılı suçu işlediğine dair delil olmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğini talep etmiş ise de, mahkemece suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ile suç konusunun önem ve değeri alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak açıklanmıştır. Sanığın şikâyetçinin iş yerinden polisaj makinasını, teypleri, araç anahtarını ve aracı alarak gittiği ve daha sonrasında suça konu aracın terk edilmiş halde bulunması karşısında, sanığın eylemini tamamladığı anlaşılmıştır. Ayrıca sanık soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı huzurunda atılı suçu ikrar da etmiştir. Bu sebeplerle, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/4356 Esas, 2022/3612 Karar sayılı kararında hırsızlık suçu bakımından sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/10535, K. 2023/1191, T. 13.03.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-10535-e-2023-1191-k-3e2af501088b