Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9590 E. 2025/6568 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/274 E., 2021/236 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafîinin temyiz isteminin, aracın anahtarla çalıştırılıp çalıştırılmadığı tespit edilmeden suç vasfına etki edecek eksik inceleme ile tek taraflı beyana göre hüküm kurulduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre, şikâyetçinin suça konu aracının kapılarını kilitlediğini ve tek anahtarının kendisinde olduğu şeklindeki beyanlarına karşın, aracı teslim alırken herhangi bir hasarı bulunmadığına ve düz kontak yapılmadığına ilişkin beyanı ile sanığın aşamalarda değişmeyen, aracın kapılarının açık olduğu ve torpido gözünde bulduğu anahtarla çalıştırmak suretiyle çaldığına dair savunmaları ve dosyada aracın sanıkta yakalandığı esnada ve sonrasında gerek kapılarında gerekse kontak kısmında herhangi bir hasar tespitine yer verilmemesi karşısında, olayın oluşunun sanık anlatımına uygun düştüğü ve buna göre sanığın kapıları kilitli olmayan aracın torpido gözünde saklanmış anahtarı elde ederek, “haksız biçimde ele geçirilmiş anahtar ile kilit açmak” suretiyle yükletilen hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, hakkında hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 142/2-d maddesi yerine aynı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulmasının, sonuç cezaya etkisi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafîinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Elazığ 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.