Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9448 E. 2022/19626 K. – İş Yeri Dokunulm

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesinde yer alan, "Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir…" ve TCK'nın 51/1. maddesindeki “İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir”şeklindeki düzenlemeler nazara alınarak, sanığa 2 yıl hapis cezası verilmiş olması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde sayılan nesnel ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanığın suç tarihinde adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı, dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/6-a maddesinde gösterilen “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel koşulunun bulunduğu, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun niteliği gereği giderilmesi gerekli somut (maddi) bir zararın bulunmadığı da gözetilerek, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek, yine lehe hükümlerin uygulanması yönünde talebi de bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesi gereğince ertelemeye yer olmadığına karar verilirken; sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığını irdeleyen yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiği gözetilmeden “sanığın cezası iki yıldan fazla olduğundan hakkında CMK'nın 231. maddesinin ve TCK’nın 51. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesine yer olmadığına” biçimindeki dosya içeriğiyle örtüşmeyen gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.