Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9405 E. 2025/3560 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/9405
Karar No
2025/3560
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3904 E., 2020/2073 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulması TEMYİZ EDENLER : Sanık, sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1 maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin: sanığın mescide üşüdüğü için girdiği, hırsızlık amacı gütmeden diğer sanıkla birlikte eşyaları aldığı, alınan eşyaların maddi değerinin olmadığı ve alındıktan bir süre sonra sanık tarafından bırakıldığı, sanığa bu eylemi nedeniyle ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin; sanığın hırsızlığa konu giysileri aynı gün bulunabilecek cami yakınına kendi rızası ile bıraktığı, şikâyetçinin bu hususu doğrulayarak ceza indirimine muvafakatinin bulunduğunu belirttiği, sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesi yerine aynı Kanunun 168/2. maddesi gereğince eksik indirim yapılarak fazla cezaya hükmedilmiş olduğuna, sanığın temyiz isteminin ise; olay zamanı cüppe ve fes aldığını sonrasında da cami yakınlarına bıraktığını verilen cezanın uygun olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak yeniden kurulan karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık , sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/9405, K. 2025/3560, T. 27.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-9405-e-2025-3560-k-33ef2572fa9b