Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/884 E. 2025/3946 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/884
Karar No
2025/3946
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/116 E., 2017/674 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık hakkında Denizli 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2016 tarih, 2016/265 Esas, 2016/849 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 20.04.2017 tarih, 2017/116 Esas, 2017/674 Karar sayılı kararı ile tutuksuz sanık ... ve müdafiine usulüne uygun yapılan tebliğe rağmen duruşmaya gelmedikleri ve yasal bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla 5271 sayılı CMK'nın 281. maddesi uyarınca davanın reddine karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, zararı karşıladığına, fazla ceza verildiğine, hükmün bozulması gerektiğine yönelik olduğu, bu sebeple hükmün temyizi kabil olduğu ve hukuki menfaati bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın diğer nedenleri reddedilmiştir. Ancak; 20.07.2017 tarihinde kabul edilen 7035 sayılı Kanun’un 16. maddesi ile CMK’nın 281. maddesinin 1. fıkrasının “tutuksuz sanığa yapılacak çağrı kağıdında kendi başvurusu üzerine açılacak davanın duruşmasına gelmediğinde davanın reddedileceği ayrıca bildirilir" şeklindeki ikinci cümlesi yürürlükten kaldırılmıştır. Böylelikle sadece sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulan hallerde, tutuksuz sanığın bölge adliye mahkemesi ceza dairesinde yapılacak duruşmaya katılamaması üzerine istinaf isteminin reddine karar verileceğine ilişkin emredici hüküm, ceza muhakemesinde geçerli olan maddi gerçeğe ulaşma amacı ve resen araştırma ilkesi dikkate alınarak yürürlükten kaldırılmış olması karşısında, istinaf başvurusunda bulunan tutuksuz sanık ile müdafiine duruşma gününü bildirir çağrı kağıdı ile birlikte davanın yeniden görülmesine ilişkin kararın da tebliği ile istinaf incelemesinin yapılmasında zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/884, K. 2025/3946, T. 04.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-884-e-2025-3946-k-7c9d967c243b