Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/7861 E. 2024/15046 K. – Hırsızlık

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/139 E., 2021/94 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerine görülmemiştir. Ancak; 1.Dosya içeriğinden suç saatinin yeterince anlaşılamadığı, mahkeme tarafından da bu hususun araştırılmadığının anlaşılması karşısında; Dairemizin 23.01.2020 tarihli bozma ilâmında da belirtildiği üzere, 3-4 gün öncesine kadar aracına binmeyen katılanın, olay günü 07.00'de aracının yanına geldiğinde hırsızlığı farkettiğine dair beyanları ile sanık ...'ın 17.12.2014 tarihli sorgudaki beyanları ve olay gününün gecesinde atılı suçu işlediklerine dair beyanlarının dışında, suçun işlendiği saatle ilgili herhangi bir bilgi veya delil olmadığının anlaşılması karşısında; suça konu eylemin gerçekleştiği saatin kaç olduğu net bir şekilde tespit edilmeden ve gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, 2.Anılan bozma ilâmımızda da belirtildiği gibi soruşturma aşamasında gerçekleşen etkin pişmanlık nedeni ile sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılırken, anılan maddenin 2.fıkrası da gözetilerek indirim oranının 1/2'den fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi, 3.Soruşturma aşamasında gerçekleşen etkin pişmanlık nedeni ile 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması sırasında, doğru sonuç ceza olan 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine kısa kararda 2/3 oranında indirim yapılarak 2 yıl 6 ay hapis, devam eden uygulama ile 1 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına, gerekçeli kararda ise 1/2 oranında indirim yapılarak 3 yıl 9 ay hapis ve devamında 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye sebebiyet verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.