Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/7778 E. 2024/11337 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/7778
Karar No
2024/11337
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/561 E., 2022/223 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak, 1. Dosya kapsamına göre; suça konu motosikletin kolluk görevlileri tarafından hasarlı halde suça sürüklenen çocukta ele geçirilerek şikâyetçiye teslim edildiğinin ve motosikletin şikâyetçiye iade edilmesinde suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirilmiş herhangi bir rızai iade bulunmamakla birlikte, şikâyetçinin 05.06.2014 tarihli duruşmada, maddi zararının giderildiğini ve şikâyetçi olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; şikayetçiye motosikletindeki hasardan kaynaklı zararının giderilip giderilmediği, giderilmiş ise hangi aşamada giderildiği ve bu zarar gideriminin kısmi iade niteliğinde olduğu dikkate alınarak, kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4 ya da 168/2-4. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; 2. Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 143, 31/3 ve 168/2. maddeleri gereğince tayin olunan 10 ay 20 gün hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 8 ay 26 gün yerine 8 ay 27 gün hapis cezasına ve devamında aynı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca 266 gün adli para cezası yerine 267 gün adli para cezasına, aynı Kanun'un 52/2 maddesi uyarınca asgari hadden adli para cezasına çevrilirken, 5.320,00 TL adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 5.340,00 TL adli para cezasına hükmolunarak fazla ceza tayini, 3. 5275 sayılı Kanun'un 106/4. maddesinin “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” şeklindeki düzenlemesine aykırı olarak, hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödememesi halinde, ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği ihtarının yapılması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine 10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/7778, K. 2024/11337, T. 10.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-7778-e-2024-11337-k-b05e066d3c8d