Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/5685 E. 2025/6313 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI: 2019/307 E., 2019/2765 K. SUÇLAR : Mala zarar verme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, kasten yaralama, tehdit, kamu malına zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I. Sanığın 20.12.2019 Tarihli Dilekçesi Yönünden; Sanığın dilekçesinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 264. maddesi çerçevesinde kanun yolu başvurusu niteliğinde olmadığından REDDİNE, II. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme, Kasten Yaralama, Tehdit, Kamu Malına Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden; Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, III. Sanık Hakkında Kamu Görevlisine Görevinden Dolayı Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, ayrıca hakaret suçunun oluşmayacağına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine; sanık müdafiinin temyiz isteminin uzlaşma, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, kamu görevlisine hakaret sayılarak arttırım yapılmaması gerektiğine, seçenek yaptırım uygulanması gerektiğine, dosya içerisinde somut delil olmadığına, sanığın hakaret düzeyine ulaşacak bir söylemi olmadığına, cezanın hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan istinaf başvurusunun esastan reddi kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Van 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.