Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/5099 E. 2025/5500 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1123 E., 2020/1096 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet hükmü kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "Kararın eksik araştırma ile verildiği, sanığın suçu işlemediği, sanığın beraat etmesi gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında ikinci kez tekerrüre esas alınan Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2008 tarihli ve 2007/17 Esas, 2008/85 Karar sayılı ilâmınına esas suçun işlendiği sırada sanığın 18 yaşından küçük olması nedeni ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gibi sözkonusu ilâmda TCK'nın 58. maddesinin de uygulanmadığı, ancak sanığa ait adlî sicil kaydındaki TCK'nın 292/1. maddesi uyarınca verilmiş ve 11.09.2017 tarihinde kesinleşen 5 ay hapis cezasını içeren Osmaniye 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/157 Esas, 2014/118 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas olduğu, ancak bu hükümde her ne kadar sanığın 2. kez mükerrir sayılmasına karar verilmiş ise de, 2. kez mükerrirliğine karar verilen ilâmdaki suçun 18 yaşından küçük iken işlenmiş olması nedeniyle sanığın 2. kez mükerrir sayılamayacak olması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine ''Osmaniye 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.10.2014 tarihli ve 2014/157 Esas, 2014/118 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kırıkhan 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.