Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/4313 E. 2024/8432 K. – Mala Zarar Verme

Konu: Mala Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/4313
Karar No
2024/8432
Karar Tarihi
Konu
Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/560 E., 2021/180 K. SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Katılan vekilinin, yüzüne karşı verilen 12.02.2021 tarihli hükmü, CMUK'un 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 13.04.2021 tarihinde temyiz etmekle, süresinde yapılmayan temyiz isteğinin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2- Sanık müdafiinin, sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık hakkında, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabileceği suçlarda aynı içeriği kapsayan 5237 sayılı TCK’nın 50/1-b maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden, hükmedilen hapis cezasının, zararın tazmin suretiyle tamamen giderilmesi seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/4313, K. 2024/8432, T. 23.05.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-4313-e-2024-8432-k-4400a4ad8807