Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/3718 E. 2025/4497 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1193 E., 2019/2554 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, ret, onama I. Sanıklar ... ve ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden; Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 279/1-b maddesi uyarınca reddine karar verildiği, bahse konu kararın aynı Kanun’un 279/1-son cümlesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu ve aynı Kanun’un 264/1. maddesi gereğince kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından, sanık ... ve müdafii ile sanık ...'ın başvuruları itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline Tebliğname'ye uygun olarak İADESİNE, II. Sanık ... Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan; Sanık ... Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden; Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanıklar ve müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, III. Sanık ... Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 08.07.2020 tarihli ve 2019/1193 Esas, 2019/2554 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, IV. Sanıklar ... ve ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'in temyiz isteminin, suça konu eşyalar teslim edildiği hâlde üst sınırdan ceza verildiğine, suç gece vakti işlenmediği hâlde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesi ile cezadan artırım yapıldığına, suçu ikrar ettiğinden ceza indirimi yapılması ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, delillerin usulüne uygun takdir edilmediğine, subjektif yorumlarla eksik incelemeyle karar verildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu; sanık ...'ın temyiz isteminin, 1. yargı reform paketinde lehine olan yasalar, uzlaşma, erteleme ve Yargıtay yolundan faydalanmak istediğine, annesi tarafından mal zararı karşılandığından etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılmasının gerektiğine, suçun gündüz vakti işlendiğine, olay tarihinde uyuşturucu madde etkisi altında olduğuna, suçu algılayamadığına, olay yerine girmediğine, araçta bulunduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında katılanlara yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, düzeltilerek istinaf istemlerinin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ve müdafii ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, V. Sanık ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'in temyiz isteminin, sabıka kaydı ve geçmişi nedeniyle kendisine ceza verildiğine, şikâyetçi beyanlarının çelişkili olduğuna, eksik incelemeyle karar verildiğine, adil yargılanma hakkının ihlâl edildiğine, suçun gündüz vakti işlendiğine, etkin pişmanlıktan yararlandırılması gerektiğine ilişkin olduğu; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmadığına, delillerin eksik ve hatalı değerlendirildiğine, uzlaşma hükümlerinin uygulanmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adlî sicil kaydında bulunan tekerrüre esas ilâmlardan, en ağırı olan Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2014 tarihli, 2014/80 Esas, 2014/171 Karar sayılı ve yağma suçundan verilen 9 yıl 2 ay hapis cezasına dair ilâmının tekerrüre esas alınması gerekirken, Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2015 tarihli, 2015/66 Esas, 2015/237 Karar sayılı ve basit yaralama suçundan verilen 4 ay hapis cezasına dair ilâmının tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2014 tarihli, 2014/80 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararına konu yağma suçundan verilen 9 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının mükerrirliğe esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeni ile 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2015 tarihli, 2015/66 Esas, 2015/237 Karar sayılı ve basit yaralama suçundan verilen 4 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Finike Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.