Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/3025 E. 2023/9592 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/3025
Karar No
2023/9592
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI :2014/858 E., 2016/48 K. ŞİKÂYETÇİ :... SUÇTAN ZARAR GÖREN :... SUÇLAR :Kamu malına zarar verme, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER :Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER :Sanık, suçtan zarar gören ... vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Ret, onama, bozma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 1.Suçtan zarar gören ... vekilinin, hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından açılan davalarda suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan şikâyetçi ... vekilinin hükümleri temyiz etme hakkı olmadığı anlaşılmakla şikâyetçi vekilinin bu suçlara yönelik temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 2.Sanığın, hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosya içeriğine ve anlatımlara göre sanığın her iki Polis memuruna da sinkaflı küfür ettiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında hakaret suçundan kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinin uygulanmaması ile tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 3.Sanığın ve suçtan zarar gören ... vekilinin kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan şikâyetçi İçişleri Bakanlığının, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, gerekçeli kararın tebliği üzerine şikâyetçi vekilinin 08.03.2021 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, şikâyetçi kurumun 5271 sayılı Kanun'un 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; Kamu malına zarar verme suçundan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle aynı Kanun’un 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve şikâyetçi ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.12. 2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/3025, K. 2023/9592, T. 20.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-3025-e-2023-9592-k-d69e07619e18