Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/2194 E. 2024/16038 K. – Hırsızlık

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/105 E. 2021/262 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın tekerrüre esas alınan Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 2009/203 Esas, 2010/708 Karar sayılı ilâmında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulandığı, söz konusu ilam nedeni ile sanığın ikinci kez mükerrir olduğuna karar verilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Dosya kapsamına göre, şikâyetçinin tarlasında etrafı tamamen kapalı, oda şeklindeki yapı içerisinde bulunan elektrik tesisatından kabloların kesilerek çalındığı olayda, hısızlık suçundan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi kapsamında kabul edilmesi gerekirken, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-e. maddesi gereğince uygulama yapılması, 2- Tanıklar ... ve ..., saat 04.00 sıralarında olayı gördüklerini beyan etmeleri karşısında, UYAP'dan alınan güneş batış çizelgesine göre suç tarihinde, gece vaktinin saat 04.55'de bittiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği halde sanık hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanmaması, 3-Kabule göre, 05.12.2019 tarihli Yargıtay 2. Ceza Dairesinin bozma ilamı öncesi, 17.03.2015 tarihli kararda sanığın sonuç ceza olarak 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında bozma sonrası hükmedilen 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.