Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/2072 E. 2024/8533 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Mala zarar verme, kasten yaralama, hakaret, tehdit HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, şikâyet yokluğu nedeni ile düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma, temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; A. Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme, Hakaret ve Kasten Yaralama Suçları; Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Hakaret Suçu Yönünden; Kemalpaşa 2 . Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2015 tarihli ve 2015/22 Esas, 2015/405 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan kurulan şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşme kararını temyiz etmekte hukukî yararı bulunmadığı gibi, hükmün gerekçesine yönelik bir temyiz itirazı da olmadığından, temyize hakkı olmayan suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin; Sanık ... hakkında mala zarar verme, hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri bakımından; 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezalarına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, B. Sanık ... Hakkında Tehdit Suçu Yönünden;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın suç tarihinde aralarında öncesine dayanan husumetin var olduğu katılanla yaşadığı tartışma sırasında, katılana hitaben "senin ananı avradını sinkaf edeceğim, seni öldüreceğim" şeklinde tehdit içeren sözler söylediğinin iddia edildiği olayda, sanığın tehdit suçundan eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1. maddesinin 1. cümlesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık aslî (olağan) dava zamanaşımı süresinin 18.09.2015 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında tehdit suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.