Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/2 E. 2023/10063 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/2
Karar No
2023/10063
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi EK KARAR TARİHİ : SAYISI : 2012/60 E., 2016/341 K. ŞİKÂYETÇİ : ... ... SUÇLAR : Hırsızlık, haberleşmenin engellenmesi HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, temyiz talebinin reddi TEMYİZ EDENLER :Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, bozma Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve 01.06.2010 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 25.02.2011 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmekle gereği düşünüldü: A) Sanık ... hakkında temyiz talebinin süreden reddine dair ek karara yönelik sanık müdafiinin temyiz talebi ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler ve ceza miktarı bakımından hukuka aykırılık bulunmadığından Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Sanıklar hakkında bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-e maddesi yerine 142/1-b maddesi olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir. Sanığın yokluğunda verilen kararın sanığın bizzat kendisine 02.06.2016 tarihinde tebliğ edildiği, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık müdafiinin 21.07.2016 tarihinde hükmü temyiz ettiği, ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/60 Esas ve 2016/341 Karar sayılı 02.08.2016 tarihli ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz talebinin süreden reddine dair karar verildiği, ek kararın sanık müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz talebinin süreden reddine dair 02.08.2016 tarihli ek kararın hukuka uygun olduğu tespit edilmiştir. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle ek kararın ve sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin kısmen istem gibi ONANMASINA, B)Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında haberleşmenin engellenmesi suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Sanıkların eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 124/1. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, 01.06.2010 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.12.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/2, K. 2023/10063, T. 27.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-2-e-2023-10063-k-f927ccf1f013