Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/1943 E. 2024/230 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/398 E., 2016/80 K. KATILANLAR : ..., ..., ... ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesine göre, vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği nazara alındığında, sanığın ve müdafiinin yokluğunda verilen kararın anılan müdafiie tebliğ edilmediğinin, sanığın başvurusu üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından bu eksiklik tespit edilerek 22.12.2021 tarihli yazı ile sanığın birlikte savunma yaptığı müdafiine gerekçeli kararın tebliği için mahkemesine bildirimde bulunulduğunun anlaşılması karşısında; sanık müdafiinin 12.01.2022 tarihinde gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmesi üzerine aynı tarihte temyiz isteminde bulunduğu ve 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I - Sanık hakkında hırsızlık, kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, II - Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince, Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-a maddesi uyarınca artırım yapılabilmesi için silahın konut veya eklentisine girmeyi temin için kolaylaştırıcı bir vasıta olarak kullanılmasının gerektiği, somut olayda böyle bir durumun bulunmadığı, katılanın evde bulunmadığı esnada sanığın hırsızlık amacıyla ikamete girdiği, ihbar üzerine olay yerine giren polis memurları ve katılanın ikamete girmeye çalıştıkları sırada evde bulunan sanığın yakalanmamak için silah kullandığı anlaşıldığından, uygulanma koşulları bulunmayan 5237 sayılı Kanun’un 119/1-a maddesi uyarınca artırım yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.