Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/15329 E. 2023/2900 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/547 Esas, 2022/784 Karar SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2013 tarihli ve 2013/8060 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında şikâyetçinin dairesinin önüne gelip, kapıyı elindeki kartla açmaya çalışması; ancak başarılı olamaması şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 35, 116/1 35 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2013/548 Esas, 2015/397 Karar sayılı kararı ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35, 116/1, 35 ve 53. maddeleri uyarınca sırasıyla 9 ay hapis ve 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. 3. Yerel Mahkeme kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.10.2019 tarihli ve 2019/4861 Esas, 2019/15362 Karar sayılı kararı ile kararın onanmasına karar verilmiştir. 4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine Dairemizin 28.03.2022 tarihli ve 2022/2341 Esas, 2022/5771 Karar sayılı kararıyla itirazın kabulü ile Dairemizin 10.10.2019 tarihli ve 2019/4861 Esas, 2019/15362 Karar sayılı kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı davranılması sebebiyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Bozma sonrası yerel mahkemece bozmaya uyularak sanığın yüzüne karşı kararlar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık 03.10.2022 ve 06.10.2022 tarihli temyiz dilekçelerinde özetle, şikâyetçi ile aynı apartmanda oturduğu ve alkollü olduğu için kapıları karıştırdığını ve beraat etmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Olay tarihi olan 10.07.2013’te gündüz vakti sayılan saat 18.30 sıralarında sanığın şikâyetçinin oturduğu apartmana girip, daire kapısını kart yardımıyla açmaya çalıştığı; ancak şikâyetçinin evde olup, kapıyı tekrar kilitlemesi sebebiyle açamadığı, şikâyetçinin durumu polise bildirmesi üzerine sanığın apartmandan çıkarken yakalandığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanık aşamalarda suçunu inkâr etmiştir. 10.07.2013 tarihli Olay, Yakalama, Muhafaza Altına Alma Tutanağı dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE 1. Her ne kadar sanık atılı suçu işlemediğini iddia etmiş ise de, şikâyetçinin evde olduğu sırada kapısının bir kart yardımıyla zorlandığını ve bunun üzerine zaten kilitli olan kapısını tekrar kilitlediğini beyan etmesi karşısında, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2022/547 Esas, 2022/784 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.