Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/15312 E. 2025/10656 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/997 E., 2021/1008 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi kararları kaldırılarak yeni hükümler tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, dosya kapsamından da anlaşılacağı üzere diğer sanık ...'ün suça konu eylemi işlediğini kabul ettiğine, müvekkili ile birlikte suça konu eylemi işlediklerine dair beyanda bulunmadığına, araca ait anahtarın Sanık ...'de olduğuna ve eylemi bizzat gerçekleştirdiğinin de açıkça dosya kapsamından anlaşıldığından müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, ceza verilmesinin hukuka aykırı ve hatalı olduğuna; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, öncelikle bir avukata ait şahsi aracın takip edilerek şüphelilerin bu şekilde yakalanmasının, yasaya aykırı şekilde delil toplanmış olduğunu ortaya koyduğuna, yasaya aykırı toplanan delillere dayanarak yargılama yapılması ve hakkında bu şekilde hüküm verilmesinin sanık müvekkilinin adil yargılanma hakkı'nı zedelemiş olup hukuka aykırı bir şekilde takip yapılması, hukuka aykırı şekilde delil elde edilmesi ve şüphelinin ifadesinin alınması neticesinde verilen mahkumiyet hükmünün temyizen bozulması gerektiğine, müvekkili hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerekiyorsa bile TCK'nın 144. maddesi gereğince hukuki alacağın tahsili amacıyla eylemi gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi gerekirken nitelikli hırsızlık suçundan üstelik de ilk derece mahkemesinin verdiği cezayı arttırmak suretiyle hüküm kurulmuş olmasının yasaya açıkça aykırılık teşkil ettiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla mahkûmiyet kararları hukuka uygun bulunduğundan, Sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Akyurt Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.