Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/14497 E. 2025/14133 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/14497
Karar No
2025/14133
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme I) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin; akıl hastalığı nedeni ile cezai ehliyetinin bulunmadığına, bu olayda ... isimli şahıs tarafından kullanıldığına, hakkında Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğine ve etkin pişmanlıktan faydalandırılmadığına yönelik olduğu, sanık müdafiinin temyiz isteminin ise; kararın eksik inceleme sonucu alındığına, usûl ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişilerden olduğunun gözetilmediğine ve suça konu malların değeri az olduğu halde TCK'nın 145. maddesinin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosyada yer alan ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 20.02.2020 tarihli raporunda, sanığın, olay ile ruhsal durumu arasında illiyet bağı bulunmadığı, ceza sorumluluğunun tam olduğunun belirtildiği, yine sanık hakkında başka bir suç nedeniyle aynı hastanenin 19.09.2012 tarihli raporuna göre ise sanığın fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını tam olarak algılayamaz, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azaldığı, TCK'nın 32/1. maddesi kapsamında olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın Adli Tıp Kurumu İhtisas Kuruluna sevki sağlanarak hakkındaki raporlar arasındaki çelişki giderilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/14497, K. 2025/14133, T. 07.07.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-14497-e-2025-14133-k-2355ac2f4ac8