Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/13300 E. 2025/9548 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/584 E., 2021/595 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz isteminin esastan reddi ile onama I-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, Sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan mahkûmiyetine dair ilk derece mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 26.02.2021 tarihli ve 2020/584 Esas, 2021/595 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "TCK’nın 155. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmediği, iş yerinde işçi olarak çalışan sanığın malları koruma ve kollama görevini de yaptığı, teşdit uygulanmasının gerekçesinin yeterli olmadığı, aynı Kanun'un 43. maddesinin uygulanmasının adalet duygusundan uzaklaştırdığı, şikâyetçinin zararının giderilmiş olması nedeniyle aynı Kanun'un 168. maddesinin uygulanması gerektiği, ayrıca aynı Kanun'un 144. maddesinin de değerlendirilmesi gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 26.11.2018 tarihli dilekçesi ile zararının giderildiğini, şikâyetini geri aldığını bildiren şikâyetçinin, gerekçeli karar başlığında katılan olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, 5271 sayılı Kanun'un 232/2-b maddesi uyarınca gerekçeli karar başlığında belirtilmesi gereken mahkeme başkanı ve üyelerinin sicil numaralarının yazılmaması mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir. Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.