Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/13257 E. 2025/9547 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1879 E., 2021/2370 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddine, istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, onama I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen 15.12.2021 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi tarafından verilen 15.12.2021 tarihli ve 2019/1879 Esas, 2021/2370 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Temyiz isteminin reddine dair 15.12.2021 tarihli ve 2019/1879 Esas, 2021/2370 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "Olay günü sanığın aracındaki malzemelerin sanığa ait olduğu, sanığın alkol almış olması nedeniyle kolluk görevlilerinden kaçtığı, olay yerinde sanığın aracına ait lastik izlerine rastlanmasının suçu işlediği anlamına gelmeyeceği, eylemin gece işlendiğine dair kanaatin herhangi bir delile dayanmadığı, Jandarma tutanağının geriye yönelik olarak tutulduğu, sanığın suçu işlediğinin objektif delillerle ispat edilemediği, binanın harabe olması nedeniyle TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçun oluşmadığı, suç varsa dahi basit hırsızlık olarak değerlendirilmesi gerektiği, suçtan doğan zararın tespit edilmediği, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığı, cezanın çok yüksek olduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 232/2-b maddesi uyarınca gerekçeli karar başlığında belirtilmesi gereken mahkeme başkanı ve üyelerinin sicil numaralarının yazılmaması mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir. Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Mihalıççık Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.