Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/13128 E. 2025/9863 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3316 E., 2021/285 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "atılı suçu sanığın oğulları olan yaşı küçük çocukların işlediğine, olay yerinde sanığın bulunmadığına ve dosya kapsamındaki deliller itibariyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve en ağır cezayı içeren Kırıkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.11.2012 tarihli ve 2011/18 Esas, 2012/489 Karar sayılı, 06.04.2015 tarihinde kesinleşen 1 yıl hapis cezasına hükmolunan ilâmın tekerrüre esas alınması yerine, Malkara Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2013 tarihli ve 2011/175 Esas, 2013/91 Karar sayılı 22.06.2017 tarihinde kesinleşen 6.000,00 TL adlî para cezasına hükmolunan ilâmının tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılarak yerine , "Sanık hakkında Kırıkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.11.2012 tarihli ve 2011/18 Esas, 2012/489 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 283/1 ve 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddeleri gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin Malkara Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2013 tarihli ve 2011/175 Esas, 2013/91 Karar sayılı kararına konu 6.000 TL adlî para cezası alınarak belirlenmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.