Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/12569 E. 2025/4501 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/12569
Karar No
2025/4501
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1813 E., 2021/599 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, suç tarihinde madde bağımlısı olması ve bilinç dışı hareket etmesinin hafifletici neden olarak kabul edilmesi gerektiğine, eğitim ve iş hayatının verilen cezadan olumsuz etkileneceğine, zararı gidermek istediğine, maddi kefalete karar verilmesi talebine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararının gerekçe kısmında sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesinin uygulanmamasına ilişkin olarak yeterli gerekçe gösterilmesi ve sanığın lehe hükümlerin uygulanmasına dair talebinin de bulunmaması karşısında Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; sanığın çaldığı bebek mamalarının toplam değeri 120,00 TL olup, çalınan eşyanın değerinin az olarak kabul edilemeyeceğinin ve olayda 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığının gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/12569, K. 2025/4501, T. 13.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-12569-e-2025-4501-k-72afcad39f3e