Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/12187 E. 2025/8719 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/12187
- Karar No
- 2025/8719
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/612 E., 2020/2723 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 29.12.2020 tarihli ve 2020/612 Esas, 2020/2723 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın istinaf istemi incelenerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, daha sonra sanığın da talebiyle, karar içeriğinde dosya ile ilgisi olmayan başka bir olayın anlatım konusu yapıldığı fark edilerek 09.04.2021 tarihli ek karar ile, sanık hakkında hırsızlık suçundan tekrar istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, mahkemenin ilk kararı vererek dosyadan el çektiği, bu şekilde yargılamanın sona erdiği, tekrar ikinci kez hüküm kurulamayacağı gözetilmeden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 09.04.2021 tarihli ek kararının hukukî değerden yoksun olup yok hükmünde olduğu, bu nedenle temyizen incelemesinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 29.12.2020 tarihli ilk kararına yönelik yapıldığı belirlenerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin "kararda 2016 yılında bir kasadan gerçekleşen hırsızlıktan bahsedildiğine, somut olayın ise 2019 yılında gerçekleştiğine, dosyaların karıştırıldığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Katılan ...'nın evinde hizmetli olarak aylık ücretle 10.12.2018 tarihinde çalışmaya başlayan sanığın çeşitli zamanlarda bahse konu ikametten para ve çeşitli ziynet eşyalarını çaldığının kabul edildiği olayda, Bölge Adliye Mahkemesi kararında, dosya ile ilgisi bulunmayan 2016 yılında bir iş yerinden gerçekleşen hırsızlıktan, yine dosya ile ilgisi bulunmayan tanık anlatımları ve kamera görüntüsünden bahsedilerek hükmün karıştırılması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-a. maddesi uyarınca Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.