Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/12044 E. 2025/8026 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1659 E., 2020/1886 K. SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanması, bozma I. Sanık hakkında kamu malına zarar verme ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarından verilen temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı (...) vekilinin temyiz isteminin incelemesinde; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 03.03.2021 tarihli ve 2020/1659 Esas, 2020/1886 Karar sayılı ek kararın 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu (katılan sıfatını alabilecek surette kamu malına zarar verme suçundan zarar görmüş bulunan İçişleri Bakanlığının duruşmadan usûlüne uygun haberdar edilmediği, gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ederek davaya katılma iradesini açıkça ortaya koyduğu anlaşılmakla anılan kurumun kamu malına zarar verme suçu bakımından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237/2. madde ve fıkrası uyarınca davaya katılmasına karar verilmiştir) , 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Kamu malına zarar verme suçu bakımından, hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmadığından; Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan açılan davada, suçtan doğrudan zarar görmeyen İçişleri Bakanlığının davaya katılma hakkı, hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, 03.03.2021 tarihli ve 2020/1659 Esas, 2020/1886 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II. Sanık hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik sanığın temyiz isteminin incelemesinde; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/3-a. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin "mahkemenin eksik araştırma yapmak suretiyle hakkında mahkûmiyet hükmü kurduğuna, atılı suçu işlemediğine, hakkında beraat kararı verilmesi ve lehe hükümlerinin uygulanması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 1. Sanığın başka bir soruşturma dosyasına konu olayla ilgili gözaltına alındığı sırada, hakkında işlem yapan katılanlara hakaret ettiğinin iddia edildiği olayda, katılanların tümünün, kamera görüntülerinin CD çözümü yapıldıktan sonra sanığın kendilerine hakaret ettiğini fark ettikleri yönünde beyanda bulundukları, gıyapta gerçekleştiği anlaşılan hakaret suçunun ihtilat unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti bakımından, sanığın katılanlara yönelik hakaret içeren sözler sarf ettiği sırada, olay yerinde katılanlar dışında kimler olduğu, varsa bu kişilerin kaç kişi olduğu ile hakaret içeren sözleri duyup duymadıkları sorulup, gıyapta hakaret suçunun ihtilat unsurunun oluşup oluşmadığı araştırılarak ayrıca hükme esas alınan 08.03.2018 tarihli CD Çözüm Tutanağını hakaret suçunun muhatabı olduğu iddia edilen ve bu suçtan dolayı katılan sıfatını alan kolluk görevlilerinin tanzim ettiği anlaşılmakla, bahse konu görüntülere ilişkin CD'nin dosyadan bağımsız ve kolluk görevlisi sıfatını haiz olmayan bir bilirkişiye çözümünün yaptırılarak ve buna ilişkin rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, 2. Sanığın savunmasında, nezarethanede bulunduğu sırada lavaboya gitmek için birçok kez katılanlara seslendiğini ancak kimsenin gelmediğini belirtmesi karşısında, sanığın savunması kapsamında hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-a. maddesi uyarınca Kozan 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.