Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/11814 E. 2025/5777 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/11814
Karar No
2025/5777
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3078 E., 2021/1073 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın karar duruşmasında hazır bulunmaması nedeniyle savunma hakkının kısıtlandığına, yargılamanın yetkisiz mahkemece yürütüldüğüne, sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut deliller elde edilmemesine rağmen eksik araştırma sonucunda sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın işlediği suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-e. maddesinde düzenlenen "bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık" olarak kabul edildiği ve bu suçtan cezalandırılmasına karar verildiği hâlde, hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-e. maddesi yerine 142/2-h. maddesi olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesince kurulan beraat hükmü kaldırılarak verilen mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/11814, K. 2025/5777, T. 08.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-11814-e-2025-5777-k-b28cb799cf6d