Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/1165 E. 2025/11279 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2661 E., 2019/685 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, İlk Derece Mahkemesi mahkûmiyet kararları kaldırılarak beraat, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 28.03.2019 karar tarihli ve 2018/2661 Esas, 2019/685 Karar sayılı kararının, sanık ... ve katılan ... vekili tarafından, 25.04.2019 ek karar tarihli ve 2018/2661 Esas, 2019/685 Karar sayılı kararının sanık ...'ın temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; I. Sanık ... Hakkında Şikâyetçi ...'a Yönelik Hırsızlık, İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli, Mala Zarar Verme Suçları ile Katılan ...'a Yönelik İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 25.04.2019 tarihli ve 2018/2661 Esas, 2019/685 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ....'ın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, II. Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Yönelik Hırsızlık Suçundan, Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Yönelik Hırsızlık, İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'ın temyiz isteminin, gerçek olayı yapan suçluların bulunmasını kendisinin beraatine karar verilmesini istediğine, katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan hüküm bakımından temyiz isteminin, suçun işleniş şekli, katılanın uğradığı zararın yoğunluğu ve zararın giderilmemiş olması sanığa üst sınırdan ceza verilmesi gerekirken alt sınırdan biraz uzaklaşmak suretiyle cezalandırılmasının hatalı olduğuna, katılan vekilinin, sanık ... hakkında kurulan hükümler bakımından temyiz isteminin, sanığın beraatine karar verilmesi toplanan delillere göre usul ve yasalara aykırı olduğuna, sanık ...'in diğer sanık ... ile birlikte hareket etmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğu cezalandırılması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre, sanık ...'ın maske takarak kendini tanınmayacak hale sokup haksız olarak ele geçirdiği anahtar ile katılana ait iş yerinin kasasından para çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-d-f madde ve fıkralarında düzenlenen hırsızlık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden aynı Kanun’un 142/2-d maddesi uyarınca hüküm kurulması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan istinaf başvurusunun esastan reddi kararında ve sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan İlk Derece Mahkemesi mahkûmiyet kararları kaldırılarak beraat kararlarında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında verilen kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ve katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.