Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/11547 E. 2025/8241 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/11547
- Karar No
- 2025/8241
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3228 E., 2020/3149 K. SUÇLAR : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 14.12.2020 tarihli ve 2019/3228 Esas,2020/3149 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; 1- Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü anlaşılan şikâyetçi ...'in kollukta alınan beyanında bildirdiği bilinen en son adresine MERNİS ibaresiyle duruşma gününün tebliğin çıkarıldığı; şikâyetçinin bulunamaması nedeniyle tebligatın mahalle muhtarına yapıldığı gibi yokluğunda verilen kararın da şikâyetçiye tebliğ edilmediği, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin bilinen en son adresine MERNİS ibaresiyle tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında duruşmadan usûlüne uygun haberdar edilmeyen ve yokluğunda karar verilen şikâyetçiye gerekçeli kararın usulüne uygun olarak (öncelikle adı geçen şikâyetçinin bilinen en son adresine tebliğ yapılması, bu adrese tebliğ yapılamaması hâlinde MERNİS adresine MERNİS şerhi ile Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile buna ilişkin belge sunması halinde şikâyetçinin temyiz dilekçesi de eklendikten ve temyiz istemi konusunda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 2- Yokluklarında verilen kararın, sanıklar ... ve ... müdafilerine tebliğ edildiği, ancak sanıklar müdafilerinin tebliğ edilen hükmü temyiz etmedikleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı ilâmında da bahsedildiği üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11/1. maddesinin son cümlesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 35/2. maddesi gereğince sanıkların yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka sanığa da ayrıca tebliğ edilmesinin gerektiği, ancak sanıklara kararın tebliğ edildiğine dair dava dosyasında herhangi bir tebligat belgesine rastlanılmadığından, 14.12.2020 tarihli kararın sanıklara usûlüne uygun olarak (sanıkların cezaevinde olması halinde cezaevinde bizzat kendilerine okunup anlatılmak suretiyle tebliği, aksi hâlde sanıkların ifadesinde bildirdiği son bilinen adreslere MERNİS şerhi yazılmaksızın kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adreslerine tebliğ yapılmak ve gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesinde belirtilen sürede gerekçeli temyiz dilekçelerini sunmaları, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarı da belirtilmek suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek üzere, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.