Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/11434 E. 2025/3042 K.
Konu: Kamu Malına Zarar Verme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/11434
- Karar No
- 2025/3042
- Karar Tarihi
- Konu
- Kamu Malına Zarar Verme
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2976 E., 2020/2201 K. SUÇ : Kamu malına zarar verme HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan kurum vekilinin temyiz isteminin, hırsızlık suçunun işlenmesi sırasında idareye ait kamyonun yakıt deposunun alt kısmındaki vidaların sökülerek zarar verildiğinden suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre sanığın, katılan kuruma ait kamyonun alt kısmındaki vidayı sökerek depo kısmından mazot çalınması şeklindeki eylemi ile ilgili, kamu malına zarar verme suçu kapsamında oluşan zarar bulunup bulunmadığı hususunda ilk derece mahkemesince oluşturulan 17.01.2019 tarihli ara karar uyarınca, katılan idarenin bildirdiği 12.03.2019 tarihli yazıda, söz konusu olay esnasında mazot çalınması dışında başka maddi hasar meydana gelmediğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi'nce, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/1-d ve 303/1 maddelerinin verdiği yetki uyarınca dosyada toplanacak başkaca delil bulunmadığı ve olayın daha ziyade aydınlanması gerekmediği gerekçeleriyle duruşma açmadan sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından Tebliğname'deki 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi gereğince duruşma açılmadan karar verilemeyeceği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak kurulan hüküm hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN isteme uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca İvrindi Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.