Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/11272 E. 2025/9017 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1086 E., 2021/418 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, soruşturma aşamasında güveni kötüye kullanma suçundan uzlaştırma işlemlerine girişildiğine, akıbetinin araştırılmadığına, hırsızlık suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, aradaki güven ilişkisine dayalı olarak şikâyetçinin bankamatik kartını ve şifresini sanığa kendisinin teslim ettiğine, sanığın hırsızlık suçunu işlediğine dair delil bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre, asker olan (er) sanığın askeriyenin içindeki şikâyetçi olan diğer bir askere ait bankamatik kartını alıp, peyder pey para çekmesi şeklindeki eyleme ilişkin olarak; şikâyetçi ve sanığın olay tarihinde 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’nun 3. maddesinde düzenlenen askeri kişilerden olup olmadığı ilgili komutanlıktan sorularak sonucuna göre sanık hakkında hırsızlık suçu ile kıyaslandığında daha lehe olan 1632 sayılı Kanun’un 132. maddesinin (bir üstünün, arkadaşının veya astının bir şeyini çalan asker kişiler, altı aydan beş seneye kadar hapis cezası ile cezalandırılırlar) uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.