Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/11223 E. 2025/7921 K. – Konut Dokunulmaz

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1371 E., 2021/1939 K. SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hükümler tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk derece mahkemesince sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen 10 ay hapis cezasına yönelik sanıkların istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak sanıkların beraatlerine şeklinde verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın karar tarihinden sonra 17.02.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 303/1-a maddesinde düzenlenen yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince ölüm nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, II. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sanığın, konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu işlediğine, site içerisinde bulunan ve hırsızlık yapılan yerin depo olmasının sanığın hukuki durumunu etkilemeyeceğine, konutun eklentisi olduğundan sanığın mahkûmiyeti gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; İşyerinin kişilerin devamlı veya geçici olarak ticari bir faaliyeti yürütmek amacını taşıyan yerler olduğu kabul edilmekte olup, sanıkların şikâyetçinin yöneticiliğini yaptığı siteye ait yönetim odasının deposundan hırsızlık yaptıkları, bu itibarla suça konu malzemelerin çalındığı yerin üst katları konut olarak kullanılan depo olduğu, bahse konu depoda herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülmediğinin anlaşılması karşısında, İlk Derece Mahkemesinin kabulünde belirtildiği gibi konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun oluşacağı, bu nedenle sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 116/1 ve 119/1-c maddeleri uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek beraat hükmü kurulması, Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmesine, 30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.