Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/10891 E. 2025/3123 K. – Hırsızlık

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk derece kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, "sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilâma konu üç ayrı suçtan verilen mahkûmiyet hükümlerinden ikisinin infaz tarihinden itibaren tekerrüre esas olan 3 yıllık sürenin geçtiği, diğer mahkûmiyet hükmüne ait infaz tarihinin adli sicil kaydında görünmediği, araştırılıp sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Muğla 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/14 Esas, 2011/183 Karar sayılı ilâmınına konu kasten yaralama suçundan verilen 1 yıl 3 ay hapis cezasının 14.05.2016 tarihinde infaz edildiği, TCK'nın 58/2-b maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, ancak aynı hükümde 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca verilen 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi, Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un CMK'nın 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, tekerrüre ilişkin kısmın hükümden çıkarılıp yerine, "sanık hakkında Muğla 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/14 Esas, 2011/183 Karar sayılı ilâmındaki 6136 sayılı Kanun'un 13/1.maddesi uyarınca verilen 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi" cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri aynı kalmak üzere, CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.