Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/10545 E. 2025/6683 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3401 E., 2021/482 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası, aynı Kanun'un 142/2-h, 35, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 gün hapis cezası verildiği, sanığın istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince duruşma açılarak İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 43/1, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, cezaevinde olduğu için karşı tarafın zararını gideremediğine, yakın zamanda cezaevinden çıkacağına ve karşı tarafın zararını gidereceğine, bu sebeple yeniden yargılama yapılarak cezasının indirilmesini talep ettiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; İlk derece mahkemesince yapılan yargılamada, sanığın 24.01.2019 tarihli hırsızlık suçuna ilişkin sonuç ceza olarak 4 yıl 2 ay hapis ve 16.02.2019 tarihli hırsızlık suçuna ilişkin ise 1 yıl 5 gün hapis cezları ile cezalandırıldığı ve anılan hükümlerin aleyhine bir istinaf istemi bulunmadığı, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 5 yıl 2 ay 5 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 5 yıl 2 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un CMK'nın 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilgili hüküm fıkrasından " sanığın sonuç itibarıyla 5 YIL 2 AY 5 GÜN HAPİS CEZASIYLA CEZALANDIRILMASINA," ibaresi çıkarılarak yerine "sanığın cezasının 5 yıl 2 ay 5 gün hapis cezası üzerinden İNFAZINA" ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.